Здесь можно найти образцы любых учебных материалов, т.е. получить помощь в написании уникальных курсовых работ, дипломов, лабораторных работ, контрольных работ и рефератов. Так же вы мажете самостоятельно повысить уникальность своей работы для прохождения проверки на плагиат всего за несколько минут.

ЛИЧНЫЙ КАБИНЕТ 

 

Здравствуйте гость!

 

Логин:

Пароль:

 

Запомнить

 

 

Забыли пароль? Регистрация

Повышение уникальности

Предлагаем нашим посетителям воспользоваться бесплатным программным обеспечением «StudentHelp», которое позволит вам всего за несколько минут, выполнить повышение уникальности любого файла в формате MS Word. После такого повышения уникальности, ваша работа легко пройдете проверку в системах антиплагиат вуз, antiplagiat.ru, etxt.ru или advego.ru. Программа «StudentHelp» работает по уникальной технологии и при повышении уникальности не вставляет в текст скрытых символов, и даже если препод скопирует текст в блокнот – не увидит ни каких отличий от текста в Word файле.

Результат поиска


Наименование:


реферат Архитектурное наследие Кобринщины

Информация:

Тип работы: реферат. Добавлен: 10.08.2012. Сдан: 2011. Страниц: 7. Уникальность по antiplagiat.ru: < 30%

Описание (план):


    Архитектурное наследие Кобринщины 

    На  Кобринщине существовала и в большом числе сохранилась почти вся многогранность и многостилевость белорусской архитектуры как в её народно- этнографическом, так и в высокопрофессиональном  проявлении. Этот край знакомит нас с памятниками зодчества от глубокой древности до современности, от  скромных деревенских деревянных храмов до мощных архитектурных монументов, в которых отразился творческий потенциал народа, его высокая созидательная культура.  

ГРАЖДАНСКОЕ И  УСАДЕБНО-ПАРКОВОЕ СТРОИТЕЛЬСТВО 

    С глубокой древности велось феодальное светское строительство. В том месте, где р. Кобринка впадает в Мухавец, сз XIV в. Возвышались стены и башни Верхнего («Высокого») и Нижнего («Пригородок») Кобринских замков. Окончательно они были уничтожены в 1840-е годы при строительстве дороги Москва – Варшава (закончено в 1846 г.), которая прошла через городской центр. На Планировку города оказало значительное влияние прокладка по его северной окраине в начале 1880-х годов железной дороги. Но ещё и сегодня заметен довольно выразительный след рва, который окружал оборонительные укрепления.
    В 1655 г. город сожгли шведские войска, в 1711 г. большая часть городской застройки сильно пострадала от пожара. В войну  1812 г. из общей численности 630 домов было уничтожено 548. В связи с этим в первой половине XIX в. для возобновления жилой городской застройки местными архитекторами была разработана серия проектов жилых домов разных типов ( в основном деревянных. Но отштукатуренных). Большие потери городу и Кобринскому повету нанесла 1-я мировая война, которая разрушила более чем 20 тыс. зданий.
    В Кобрине находился большой госпитальный комплекс (отображён на рисунке Н.Орды в 1866 г.). Он состоял из 2-х кирпичных 2-хэтажных корпусов, накрытых вальма-вым1 гонтовой крышей.
    П-подобный и прямоугольный в плане корпуса объединялись коротким и низким переходом. Архитектура зданий имела барочный характер, плоскостные фасады крепились пилястрами.
    3 канца XVIII ст. горад забудоуваецца  цагляным1 дамам1 з майстэрням1 i крамамь Значнае гopaдa6yдayнiчae разв1ццё атрым-л1вае гандлёвая плошча (сучасная Свабо-ды), на якой мясц1л1ся гандлёвыя рады. Ансамбль прамавугольнай плошчы фар-м1равала перыметральная мураваная забу-дова жылым1 i грамадск1м1 будынкам1, ган-длёвым1 радам1 i 1асц1ным дваром у цэнт-ры. У 1920-я гады плошча значна перабу-давана.
    На  плане Кобрына 1798 г. адзначаны цагляны  дом (цяпер тут аптэка № 1), раз-мешчаны  на рагу плошчы Свабоды (да 1939 г. Рыначная) i вул1цы Першамайскай (да 1939 Шнская, 3 Мая). 2-павярховы дом няправ1льнай прамавугольнай формы пер-шапачаткова быу узняты на высош цокаль. Перабудаваны у 1920-я i 1950-я гады (над- 

    будаваны  франтон, які імітаваны пад 3-і  па-верх). Франтальны фасад рытмічна рас-члянёны прамавугольнымі вокнамі, вугла-вымі і прасценачнымі лапаткамі. Аналагіч-ны па архітэктурным вырашэнні дом № 7 таксама выходзіць на плошчу тарцовым 2-павярховым атынкавым фасадам. Су-цэльны фрагмент характэрнай шчыльнай забудовы плошчы ўяўляюць сабой дамы №15, 17 і 19 (вуліца Леніна). Іх тарцовыя разнастайныя па сціплай пластыцы фасады з 3-вугольнымі франтонамі ўтвараюць рытмічны рад забудовы і адначасова нада-юць ёй маляўнічы выгляд.
    Прыкладам гарадской жылой забудовы ў стылі  мадэрн з'яўляецца дом № 6 на вуліцы Савецкай. Пабудаваны ў 1910 — 1920-я гады з цэглы. 2-павярховы аб'ём пад 2-схільным дахам, вулічны плоскасны фасад рытмічна расчлянёны прамавуголь-нымі вокнамі з характэрнымі для стылю пластычнымі і грувасткімі ліштвамі з эліп-тычнымі перамычкамі. У 1920-я гады тут была явачная кватэра КПЗБ (у 1979 г. устаноўлена мемарыяльная дошка).
    Будынак гандлёвых радоў узведзены ў 1920-я  гады з цэглы на месцы драўляных  крам. Уяўляе сабой выцягнутае па фронце П-падобнае ў плане 1-павярховае збудаван-не з вялікім унутраным дваром і далучанай 2-павярховай гасцініцай (знесены ў 1974 г.). 
 
 
 

    Сіметрычна-восевую  франтальную кампазі-цыю падкрэсліваюць 2 рызаліты з 3-вуголь-нымі франтонамі і  арачнымі нішамі (былыя ўезды ў  двор), якія ажыўляюць манатонны  рытм прамавугольных акон. Вуглы карпу-соў умацаваны контрфорсамі. Ад помніка захаваліся паўночнае, усходняе і часткова заходняе крылы.
    Захаваўся ў Кобрыне 1-павярховы будынак паштовай станцыі (канец вуліцы Савецкай, 106; да 1939 г. Брэсцкая, Легіё-наў, Перацкага), якіх шмат было раскіда-на ўздоўж шашы Масква — Варшава. Пабудавана станцыя ў 1846 г. паводле «ўзорнага» праекта ў стылі позняга класі-цызму. Складаецца з двух 1-павярховых прамавугольных у плане аб'яднаных пра-езнай аркай карпусоў: станцыйнага дома і 2 бакавых флігеляў, якія ўтваралі ўнутра-ны гаспадарчы двор. У 1882 г. будынак быў прыстасаваны пад вайсковы шпіталь, за-тым да 1970-х гадоў тут размяшчалася бальніца. У 1981 г. карпусы аб'яднаны калідорамі ў адзіную франтальную архітэк-турную кампазіцыю і прыстасаваны пад навучальную ўстанову (міжшкольны ву-чэбна-вытворчы камбінат).
    Парк  імя А.В.Суворава належыць да старэйшых  на Беларусі. У 1766 г. Кобрын быў пазбаўлены гарадскога самакіравання і ператвораны  ў звычайнае землеўласніц-кае  паселішча пад назвай Кобрынскі  Ключ Брэсцкай эканоміі. У 1768 г. за 1 км на поўдзень ад Кобрына па загадзе падскарбія надворнага літоўскага А.Тызенгаўза за-кладзены адміністрацыйны маёнтак, названы «Губерняй» («Ключ Кобрынскі»). Тут знаходзілася кіраўніцтва Кобрынскага Ключа. Маёнтак быў падараваны Кацяры-най II у 1795 г. расійскаму палкаводцу А.В.Сувораву. У 1808 г. яго сын Аркадзь прадаў цэнтральную частку з паркам і сядзібным домам маёру Г.Гельвігу. На-шчадкамі апошняга Шацільскімі ў 1858 г. «Губерня» была прададзена прафесару грамадзянскага права Аляксандру Міцке-вічу, малодшаму брату паэта Адама Міцке-віча. Потым маёнтак перашоў да Л.А.Зя-лінскага, жанатага з М.А.Скваронскай -швагеркай Аляксандра Міцкевіча.
    Меркаваць пра першапачатковы вы-4 гляд маёнтка  цяжка, паколькі кожны з яго ўладальнікаў уносіў нейкія свае змены. Аднак агульная кампазіцыйная структура існавала без каранных пераробак. Сядзібны дом размяшчаўся за партэрам у глыбіні парку (плошча 3 — 4 га) на яго планіровач-най восі. Паводле распараджэння Сувора-ва была праведзена частковая пераплані-роўка парку (ссечаны састарэлыя таполі ўязной алеі), службовыя пабудовы вынесены за яго межы, а непадалёку ад дома па-стаўлена невялікая капліца. 3 XVIII ст. парк быў абкружаны валам і ровам, па цэнтры высаджаны пладовы сад і выкапа-на невялікая прамавугольная сажалка. Ад дома адкрываўся краявід на вадаём з выс-пай на заходнім беразе. Парк быў акайма-ваны каналам, злучаным з каналам Боны, які адводзіў ваду ў р. Мухавец. В.А.Аляк-сееў, які добра ведаў жыццё і дзейнасць Суворава, у 1905 г. азнаёміўся з сядзібай і ад-значыў: «...невялікі, абнесены рэдзенькім частаколам англійскі сад — дзесяціны 1,5... што акаймоўваўся валам, ровам і пладовымі садамі».
    Драўляны  дом-сядзіба А.В.Суворава ўзведзены  ў 1790-я гады, разабраны з-за струхлеласці ў 1894 г. Новапабудаваны дом згарэў у час бою ў 1939 г. На месцы сядзіб-нага дома ў 1950 г. устаноўлены бронзавы бюст Суворава работы скульптара І.М.Ру-кавішнікава. Тэрыторыя парку добраўпа-радкавана кветкавымі клумбамі, бакавымі пасадкамі дрэў і кустоў. Відазменены на працягу XIX ст. ён захоўвае характэрную для рэгулярных паркаў XVIII ст. сіметрыч-на-восевую разбіўку на раўнінным участку выцягнутай прамавугольнай формы (ас-ноўная планіровачная вось зарыентавана ў напрамку поўнач — поўдзень). Верагод-на, парк меў баскетную структуру з дрэў і кустоў.
    У 1948 г. былі праведзены работы па ўпарадкаванні  парку з захаваннем прын-
    цыпу  рэгулярнай планіроўкі. 3 паўночна-га боку ў парк вядзе шырокая (да 10 м) пад'язная  ліпавая алея, закладзеная пасля 1905 г. на месцы папярэдняй, высаджанай таполяй чорнай пірамідальнай. Яе праця-гам з'яўляецца цэнтральная паркавая алея (працяг вуліцы Суворава; раней была аформлена ў выглядзе грабавай шпалеры з лінейнай абсадкай з елкі), якая заверша-на невялікім вадаёмам. Дзве сіметрычныя цэнтральнай і папярочныя алеі ствараюць сістэму прамавугольных баскетаў (16 розных па памерах). Некаторыя баскеты па дыяганалі перарэзаны лінейнымі пасад-камі ліпы, клёна вастралістага. На газонах высаджаны адзінкавыя ці ў выглядзе не-вялікіх груп бяроза, клён ясенялісты, тапо-ля канадская, клён вастралісты, граб. Знач-на відазменены апошнія 2 баскеты перад парадным партэрам з традыцыйным кругам. Сіметрычна дому ў баскетах раслі 2 ліпы. Адна з іх захавалася, ёй больш за 200 гадоў.
    Вакол гістарычнай часткі парку (на плошчы каля 70 га) сфарміраваны новы парк культуры і адпачынку з элементамі рэгулярнай і пейзажнай планіроўкі, вялікім вадаёмам з 2 астравамі і мысам, які слу-жыць агляднай пляцоўкай. Вадаём злуча-ны са старым каналам, з двух бакоў якога закладзены насаджэнні дуба чырвонага, бярозы, ліпы. Парк налічвае больш за 70 найменняў дрэў-кустоў. Тут працуюць па-вільёны, ёсць лебедзі, вальер з паўлінамі, у сажалках водзіцца андатра. Вакол бюста Суворава разбіта кветкавая клумба, акай-маваная з абодвух бакоў невялікімі дрэва-вымі групамі з елкі калючай, кіпарысаві-ка, абляпіхі, туі заходняй, воцатнага дрэва. Парк знаходзіцца ў добрым стане, з'яўля-
    га  крыжа далучаюцца выцягнуты прытвор  з вуглавымі прыдзеламі і прамавугольная апсіда з бакавымі партатыўнымі квадратным! рызніцамі. Плоскасныя фасады завер-шаны 3-вугольнымі франтонамі, крапава-ны вуглавымі лапаткамі і прамавуголь-нымі панэлямі, апяразаны фрызам, арачныя вокны акаймаваны архівольтамі. Галоўны ўваход аформлены накладным магутным парталам з лучковым франтонам і арачнай ліштвай увахода. У сяродкрыжжа залы шырокімі прасветамі адкрываюцца апсіда, прыдзелы і трапезная. Сяродкрыжжа пе-ракрыта купалам на ветразях, астатнія памяшканні — цыліндрычнымі скляпен-нямі на распалубках. На саборы ўстаноў-лена мемарыяльная дошка.
    Свята-Успенская  царква ў в. Тэўлі. На ўскраіне вёскі. Пабудавана ў 1872—1874 гт. з цэглы на ўрадавыя сродкі (7000 руб.) на месцы ранейшага  храма.
    Архітэктурная выразнасць кампазіцыі дасягаецца «гульнёй»  рознавялікіх і раз-настайных па форме аб'ёмаў і дахаў. Па-доўжна-восевая і аб'ёмна-прасторавая кам-пазіцыя складаецца з шатровай 3-яруснай (васьмярык на 2 чацверыках) званіцы, прамавугольнай у плане трапезнай, куба-падобнай малітоўнай залы, паўкруглай апсіды з бакавой рызніцай. Пакаты 4-схіль-ны дах асноўнага аб'ёму завершаны цы-булепадобным купалком на гранёным барабане, шацёр званіцы — макаўкай. Геа-
    метрычныя плоскасці фасадаў акаймаваны вуглавымі лапаткамі і зубчастым фрызам, расчлянёны арачнымі вокнамі ў ліштвах. Галоўны і бакавыя арачныя ўва-ходы аформлены пластычнымі парталамі з фігурнымі франтонамі (запазычаны з рускай церамной архітэктуры XVI — XVII ст.). У інтэр'еры апсіда вылучана драўляным іканастасам з разнымі царскімі варотамі. Мастацкую каштоўнасць мае аб-раз «Раство Хрыстова» (датуецца 2-й па-ловай XIX ст.).
    ДРАЎЛЯНАЕ ЦАРКОЎНАЕ ДОЙЛІДСТВА
    Спрадвеку асноўным будаўнічым матэ-рыялам нашым  продкам служыла дрэва. Менавіта драўлянае культавае будаўніцт-ва пакінула на Кобрыншчыне шмат по-мнікаў, у якіх найбольш яскрава і паўна-значна ўвасобіўся геній народных цесля-роў і рэзчыкаў-дэкаратараў. Яны стваралі ўражлівыя архітэктурныя манументы, рэа-лізоўвалі тое мастацка-эстэтычнае пачуццё і патэнцыял, што не заўсёды мелі магчы-масць увасобіць у сціплым народным жыллі. Стагоддзямі выпрацаваныя канст-рукцыйныя і мастацкія прыёмы народнага дойлідства ў яго царкоўнай сферы былі даве-дзены да ўзроўню прафесійнай дасканаласці.
    Адным з найбольш старажытных твораў народнага  драўлянага дойлідства з'яўляец-ца Свята-Петра-Паўлаўская царква ў Кобрыне. Упамінаецца ў  1465 г., знаходзі-лася на паўднёвай ускраіне Рыначнай плошчы. Адзначана ў «люстрацыі» 1563 г. каралеўскага рэвізора Дз.Сапегі і на плане горада 1798 г. Царкву часта наведваў Су-вораў, які ахвяраваў на яе аздабленне не-калькі абразоў (з гэтай нагоды называла-ся Петра-Паўлаўска-Сувораўскай). 3 1847 г. святаром тут быў царкоўны дзеяч, гісторык А.М.Кульчыцкі. 3-за аварыйнага стану і небяспекі разбурэння ў 1857 г. закрыта. У 1862 г. перабудавана паводле праекта архі-тэктурнага памочніка Вендэнбаўма і ў 1913 г. перанесена на могілкі (вуліца Першамайская).
    Царква  вырашана 4-часткавай кампазі-цыяй, якую складаюць асноўны кубічны  зруб, завершаны пакатым шатром з  цыбу-лепадобным купалком, апсіда, бабінец  і прытвор, пад якім размешчана 2-ярусная  шатровая званіца. Гарызантальна ашалява-ныя сцены прарэзаны прамавугольнымі вокнамі. У інтэр'еры апсіда вылучана драў-
    ляным разным іканастасам, царскія варо-ты якога выкананы на матыў спляценняў вінаграднай лазы вакол абразоў. Мастац-кую каштоўнасць маюць  абразы XVIII — XIX ст. «Божая Маці з дзіцем» (копія карціны Дж.Беліні), «Спас Пантакратар», «Архангел Міхаіл», «Архангел Гаўрыіл», «Мікола Цудатворац», «Божая Маці Жы-ровіцкая», «Апосталы Пётр і Павел». Дзе-сяць абразоў на тэму пакут Хрыста напіса-ны рукой аднаго майстра ў XVIII ст. у стылі барока — «Узяцце Хрыста ў палон», «Суд Хрыста ў Пілата», «Катаванне Хрыста», «Адзяванне цярновага вянка», «Ня-сенне крыжа», «Раскрыжаванне» і інш.
    Каля  царквы пастаўлены надмагільны помнік Аляксандру Міцкевічу (1801 — 1871) — малодшаму  брату пазта Адама Міцкевіча, прафесару права Харкаўскага універсітэта. Помнік уяўляе сабой верты-кальную кампазіцыю з фігурай анёла з крыжам, абвітым кляновай галінкай.
    Свята-Мікалаеўская царква ў Кобрыне. Размешчана на вуліцы Мікольскай (былая Астрамецкая, Камуністычная), на правым беразе р. Мухавец. Пабудавана ў XVIII ст. (да 1750) за межамі горада, у які пера-везена і часткова перабудавана ў 1860-я гады. Першапачатковы храм адзначаны ў «люстрацыі» 1563 г. Дз.Сапегі, атаксамана плане ў інвентары 1597 г.
    4-сценны зруб храма з 5-граннай апсі-дай накрыты вальмавым дахам, заверша-ным па цэнтры магутным цыбулепадобным купалам на 8-гранным светлавым барабане, які пастаўлены на нізкі чацвярык. Цы-булепадобны купал на гранёным барабане ўзвышаецца над вальмавым дахам апсі-ды. Галоўны заходні фасад на ўсю вышы-ню вылучаны нішай з 2 слупамі. Верты-кальна ашаляваныя сцены рытмічна рас-члянёны высока ўзнятымі прамавуголь-нымі вокнамі з брусамі-сцяжкамі ў пра-сценках. 4 слупы ў інтэр'еры з дапамогай скляпенняў-ветразяў падтрымліваюць барабан купала. Па чатырох вуглах малітоў-най залы вылучаны невялікія памяшканні прыдзелаў і рызніц.
    Свята-Георгіеўская царква ў Кобрыне. Знаходзіцца на могілках. Пабудавана на мяжы XVII —XVIII ст. Мастацкую каштоў-насць маюць разныя царскія вароты іка-настаса XVIII-XIX ст.
    Свята-Вазнясенская царква ў в. Гара-дзец. Размешчана на пагорку ў цэнтры
    вёскі. Пабудавана як касцёл у 1735 г. (ці 1799) у  пас. Акцябр. У 1876 г. пасля за-крыцця мясцовага касцёла ў сувязі з  пе-раабсталяваннем яго ў праваслаўную цар-кву перавезена ў Гарадзец і пастаўлена на бутавы падмурак.
    Мае рысы стылю барока. Вырашана вы-цягнутым 4-сценным зрубам пад 2-схіль-ным гонтавым дахам, які над 5-граннай апсідай  за кошт застрэшкаў пераходзіць у  вальмавы. Па цэнтры (вільчыку) даху ўзведзены фігурны 3-ярусны 8-гранны купал. Плоскасны франтальны фасад за-вершаны 3-вугольным вертыкальна ашаля-ваным франтонам з 2 маленькімі дахавымі вокнамі. Уваход вылучаны 2-схільным ганкам на 2 слупах. Вертыкальна ашаляваныя бакавыя фасады рытмічна расчлянёны высока ўзнятымі прамавугольнымі вокнамі ў разных ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Над прытворам у залу адкры-ваюцца хоры. Сцены ў інтэр'еры дэкары-раваны арнаментальным фрызам. Мастацкую каштоўнасць маюць 2 абразы XIX ст. «Божая Маці Адзігітрыя».
    Свята-Параскева-Пятніцкая  царква ў в. Дзівін. Размешчана на галоўнай вуліцы вёскі (былая Кобрынская) алтаром  на за-хад. Гэта сведчыць, што першапачаткова яна
    была  касцёлам. Пабудавана ў 1740 г. (ці 1728) намаганнямі  святара Яна Антонія Ваяводскага. У 1869—1870 гг. будынак пе-рароблены (інжынер-архітэктар Чэкмасаў,
    архітэктар  Барташэўскі) і перададзены праваслаўнаму  ведамству. У час 1-й сусвет-най  вайны царква пашкоджана пажарам, у 1917 г. адноўлена. У 1962 г. яе закрылі, з  часам прыйшла ў нягоднасць. У 1990 г. пас-ля рзгістрацыі суполкі быў зроблены ра-монт храма. Быў асвячоны архіепіскапам Брэсцкім і Кобрынскім Канстанцінам.
    Мае рысы стылю барока. Вырашана па-доўжным  зрубам з 5-граннай апсідай з бакавымі рызніцамі. Агульны гонтавы дах  пад апсідай за кошт трохвугольных за-стрэшкаў пераходзіць у вальмавы. Галоў-ны фасад фланкіраваны 2 чацверыковымі вежамі з фігурнымі яруснымі купаламі і цыбулепадобнымі купалкамі. Паміж вежам! заглыблены кілепадобны франтон даху, гонтавы адліў якога накрывае фасадную галерэйку. Вертыкальна ашаляваныя сцены прарэзаны высока ўзнятымі прама-вугольнымі вокнамі вітражнага крыжова-га шклення. У інтэр'еры над уваходам на 2 слупах размешчаны хоры. Збоку перад царквой у 2-й палове XIX ст. пастаўлена драўляная званіца (васьмярык на чацверы-ку) пад шатровым гонтавым дахам.
    Свята-Міхайлаўская царква ў в. Яромі-чы (хутар Горбанка). Пабудавана ў 1784 г. (ці 1787) на могілках.
    Мае рысы стылю барока. Вырашана прамавугольным зрубам з прырубам апсі-ды, накрытых агульным гонтавым дахам з 3-вугольнымі застрэшкамі пры іх злучэнні. Па баках да апсіды далучаны 2 рызніцы пад 1-схільнымі дахамі; яе тарцовы фасад прарэзаны картушавым акном. Галоўны фасад завершаны 3-вугольным франтонам даху, над якім узвышаецца 8-гранная ве-жачка. Будынак апяразаны масіўным пра-філяваным карнізам. Зала асветлена вы-сокімі арачнымі вокнамі. Над прытворам на 2 слупах размешчаны хоры. Апсіда вылучана драўляным іканастасам. Мастац-кую каштоўнасць маюць абразы на дошках XVIII ст. «Святая велікамучаніца Варвара», «Мікола Цудатворац», «Божая Маді Адзігітрыя», «Божая Маці Ахтырская» (1877).
    Свята-Дзмітрыеўская  царква ў в. Ле-лікава. Знаходзіцца  на ўсходняй ускраіне вёскі.
    Мае падоўжна-восевую аб'ёмна-прасто-равую  кампазіцыю, сфарміраваную прамавугольным зрубам з 3-сценнай апсідай, да якой асіметрычна далучаецца нізкая рыз-
    ніца. Зруб накрыты вальмавым дахам, вільчык  якога па цэнтры прарэзаны 8-гранным барабанам з цыбулепадобным купа-лам, і па ўскрайках адзначаны крыжамі. Да галоўнага фасада дабудаваны ніжэйшы працяглы, але больш нізкі прытвор пад 2-схільным дахам. Гарызантальна ашаляваныя бакавыя фасады рытмічна прарэзаны прамавугольнымі вокнамі і расчлянё-ны брусамі-сцяжкамі ў прасценках. У XIX ст. перад царквой адасоблена пастаўлена 2-ярусная (васьмярык на чацверыку) шатровая званіца з макаўкай.
    Царква  Прападобнай Параскевы Сербская у в. Балата. У 1879 г. вяскоўцы саб-рал! 694 руб. і казна выдаткавала 305 руб. на будаўніцтва новай царквы на месцы ста-рога храма. Мясцовы памешчык А.М.Ган ахвяраваў лясны матэрыял і жалеза на дах. У 1882 г. пабудавана новая царква павод-ле праекта, складзенага ў 1880 г. грама-дзянскім інжынерам Ф.Афанасьевым. Бу-даўніцтва храма ажыццявілі селянін В.Гар-бузаў са сваей сям'ёй і мясцовыя жыхары без наёмных рабочых; за работамі назіраў малодшы архітэктар Залатароў. Будынак гатовай царквы быў агледжаны 13 кастрыч-ніка 1885 г.
    Помнік  мае рысы стылю класіцызму. Аб'ёмна-прасторавая  кампазіцыя царквы ўключае кубападобны  цэнтральны аб'ём з цыбулепадобным купалам над стромкім 4-схільным дахам, прамавугольную апсіду з бакавымі рызніцамі і 3-ярусную званіцу. Цэнтральны і 2 бакавыя ўваходы вылучаны адпаведна 6- і 4-калоннымі порцікамі пад 2-схільнымі дахамі. Фасады аздобле-
    ны  прафіляванымі карнізамі, ліштвамі акон, гарызантальнай і вертыкальнай ша-лёўкай. Унутры апсіда вылучана драўля-ным 3-ярусным іканастасам, створаным  у 1885 г. паводле праекта грамадзянскага інжынера А.Рэмера. Мастацкую каштоў-насць маюць абразы XVIII —XIX ст. «Пра-падобная Маці Параскева Пятніцкая», «Мікола Цудатворац», «Раство Хрыстова», «Ісус Хрыстос», «Сабор Божай Маці», «Архідыякан Стафан», «Свяціцель», кніга «Евангелле» (1780).
    Свята-Міхайлаўская царква ў в. На-васёлкі. Пабудавана ў 1881 г. на месцы былой царквы, якая існавала з канца XVII ст. і была асвячона ў гонар прападобнага Ануфрыя Вялікага. Раней прыход адно-сіўся да храма Раства Божай Маці сяла Дарапеевічы (Маларыцкі раён), а потым пасля пабудовы Міхайлаўскай царквы стаў самастойным. У 1936 г. царкву пабу-давалі па традыцыйнай для драўлянага дойлідства планіровачнай схеме. Па падоў-жнай восі ў адзіную кампактную кампазі-цыю аб'яднаны зрубы прытвора-званіцы, 2-яруснага аб'ёму малітоўнай залы, 5-сцен-най апсіды з бакавымі рызніцамі. Сілуэт будынка фарміруюць цыбулепадобны купал 2-яруснай (васьмярык на чацверыку) шатровай званіцы і купал на 8-гранным барабане над 4-схільным дахам асноўнага аб'ёму. На фоне гарызантальна-вертыкаль-най шалёўкі сцен вылучаюцца разныя фрызы, карнізы, фігурныя ліштвы прама-вугольных акон.
    Свята-Крыжаўзвіжанская царква ў в. Бяроза. Знаходзілася на паўднёвай ус-
    краіне  вёскі на вуліцы Савецкай. Пабудавана ў 1865— 1867 гг. на месцы праваслаў-нага храма, які згарэў 2 чэрвеня 1863 г. 14 чз-рвеня таго ж года гродзенскі губернатар атрымаў з Пецярбурга з Міністэрства ўнут-раных спраў тэлеграму: «Высочайше поведено восстановить сгоревшую в селе Березе Кобринского уезда Православную Церковь на суммы Правительства и объявить о сем Прихожанам». Верагодна, аўта-рам праекта быў губернскі інжынер В.Дзяменцьеў, які ўзяў за аснову «нар-мальны чарцёж № 37» (з серыі тыпавых праектаў, распрацаваных Сінодам Рускай Праваслаўнай Царквы). Такі ж праект быў рэалізаваны ў мястэчку Стараселле Ко-пыскага павета Магілёўскай губерні. Па просьбе брэсцкага епіскапа Ігнація скла-данне каштарысу і нагляд за работамі ажыццяўляў літоўскі епархіяльны архітэк-тар Т.Савіч. Будаўніцтва царквы, акрамя іканастаса, было даручана вопытнаму май-стру, жыхару слабады Чырвоныя Злынкі Чарнігаўскай губерні В.Гарбузаву. Імпера-тар Аляксандр II ахвяраваў 3000 руб., М.М.Мураўёў — 500 руб. з кантрыбуцый-ных сум.
    Помнік  мае рысы стылю класіцызму. Узведзена  па канічнай 4-часткавай зрубнай кампазіцыі: званіца, выцягнутая трапезная, кубападобная малітоўная зала з бакавымі прыдзеламі і 5-гранная апсіда з 2 бакавымі рызніцамі. Пакаты 4-схільны дах храма завершаны магутным светлавым 8-гранным барабанам з цыбулепадобным гранёным купалам. На галоўным фасадзе дамі-нуе 2-ярусная (васьмярык на чацверыку)
    шатровая  званіца з цыбулепадобнай макаў-кай, уваход вылучаны 6-калонным порці-кам. Гарызантальна ашаляваныя сцены  расчлянёны вокнамі ў разных ліштвах. Мастацкую каштоўнасць маюць  іканастас з разнымі царскімі варотамі XIX ст., абра-зы XVII —XIX ст. «Божая Маці», «Пак-роў», «Успенне Прасвятой Багародзіцы», «Божая Маці з дзіцем і Іаанам» (1800), «Святыя Пётр і Павел», «Жыціе Хрыста», «Святы велікамучанік Панцеляймон», «Уз-нясенне Хрыстова», «Афанасій Брэсцкі», «Віленскія мучанікі Антоній, Іаан і Яў-стахій», «Святы з дзідай», «Увядзенне ў храм Прасвятой Багародзіцы», кніга «Евангелле» (XIX ст.).
    Свята-Мікалаеўская царква ў в. Вер-халессе. Пабудавана ў 1882 —1888 гг. на месцы драўлянага храма, які згарэў 3 красавіка 1881 г. з усёй маёмасцю. Мае рысы стылю класіцызму. Архітэктар Ф.Залатароў.
    Царква  вырашана 3-часткавай аб'ёмна-прасторавай  кампазіцыяй, складзенай з малітоўнай залы, прамавугольнай апсідыі шатровай званіцы над прытворам. Над шатровым дахам цэнтральнага кубападоб-нага зруба і шатром званіцы ўзвышаюцца цыбулепадобныя купалы. Гарызантальна і вертыкальна ашаляваныя сцены завершаны трохвугольнымі франтонамі. Ф.Зала-таровым зроблены 2-ярусны іканастас у «рускім стылі».
    Свята-Пакроўская царква ў в. Хабо-вічы. Размешчана ў цэнтры вёскі. Пабудавана ў 1899 г. на ўрадавыя сродкі на месцы ранейшага храма. Праект зацверджаны 1 лістапада 1884 г.
    Вырашана  цэнтрычна-крыжовым ас-ноўным зрубам, да якога далучаны пры-твор-званіца  і 5-гранная апсіда з бакавымі рызніцамі. У сілуэце храма пануюць 2-гранныя барабаны з цыбулепадобнымі галоўкамі. У дэкоры выкарыстана фігур-ная шалёўка, разныя карнізы, вуглавыя лапаткі. Мастацкую каштоўнасць маюць абразы XVIII —XIX ст. «Віленскія мучані-кі», «Георгій Перамаганосец», «Святы Ануфрый».
    Свята-Прачысценская  царква ў в. Дзі-він. Знаходзіцца  ў цэнтры вёскі. Хадайні-цтва аб будаўніцтве  новай царквы з-за трухлявасці старой было пададзена прыха-джанамі яшчэ ў 1879 г. Узведзена ў 1902 г.
    Мае рысы неарускага стылю. 4-частка-вая аб'ёмная кампазіцыя складаецца з прытвора-званіцы, кароткага бабінца, малі-тоўнай залы, апсіды. Унутры апсіда вылу-чана драўляным іканастасам. Мастацкую каштоўнасць маюць абразы XVIII — XIX ст. «Прападобны Ануфрый», «Божая Маці Адзігітрыя», «Святыя Варвара і Андрэй», «Святыя Мікола і Мітрафаній», «Мікола Цудатворац», «Дабравешчанне», «Узнясен-не Хрыстова», «Нараджэнне Божай Маці», «Спас Пантакратар».
    Свята-Прачысценская  царква ў в. Па-віцце. Размешчана на ўскраіне вёскі. Пабудавана ў 1911 г.
    Мае рысы неарускага стылю. Буйна-маштабнае збудавание са складанай і шмат-планавай аб'ёмна-прасторавай кампазіцы-яй. У яе аснове кубападобны высокі зруб
    малітоўнай  залы, завершаны магутным цэнтральным 8-гранным светлавым барабанам з шатровым верхам і цыбулепадоб-ным купалам і вуглавымі «апостальскімі» купаламі на стройных 2-ярусных шыйках. Да цэнтральнага зруба далучаюцца больш нізкія бакавыя прыдзелы, 5-гранная апсі-да, працяглы бабінец і прытвор-званіца. Па вуглах цэнтральнага крыжовага зруба пры-рублены нізкія 3-гранныя рызніцы. Цэнт-ральнае маляўнічае 5-купалле ўзбагачаец-ца цыбулепадобнымі купаламі над вальма-вым дахам апсіды і фігурнымі 3-лопасце-вымі франтонамі бакавых прыдзелаў. Вер-тыкальнай дамінантай кампазіцыі з'яўля-ецца вышынная васьмерыковая шатровая званіца з аналагічным цыбулепадобным купалком. Архітэктурна-дэкаратыўную фактуру фасадам надае разнастайная ша-лёўка: вертыкальная ў цокальнай частцы, гарызантальная на сценах, дыяганальная на франтонах. Дэкор узбагачаюць вуглавыя
    1 прасценачныя лапаткі, геаметрызаваныя ліштвы прамавугольных і стральчатых акон. Галоўны ўваход вылучаны 2-слупо-вым ганкам, завершаным шатром з галоў-кай. У інтэр'еры пануе падкупальная пра-стора светлавога барабана, абапёртага праз ветразі на сцены цэнтральнага зруба. Ап-сіда вылучана драўляным разным 2-ярусным іканастасам. Мастацкую каштоўнасць маюць абразы на дошках XVII — XVIII ст. «Святы велікамучанік Дзмітрый» (1745), «Божая Маці Адзігітрью», «Ісус Хрыстос»,
    2 абразы «Спас Пантакратар».
    Свята-Троіцкая царква ў в. Казішча. Размешчана каля моплак на паўночна-ўсходняй ускраіне вёскі. Пабудавана ў 1927 г.
    Вырашана  выцягнутым прамавуголь-ным зрубам, да якога далучаюцца 5-гранная апсіда і прытвор. Над 4-схільным дахам храма ўзведзены 8-гранны барабан з цыбулепадобным купалам. Вертыкальнай дамінантай кампазіцыі з'яўляецца чацве-рыковая шатровая званіца з макаўкай над прытворам. Галоўны ўваход аформлены 4-слуповым ганкам з 3-вугольным фран-тонам. Вертыкальнай шалёўкай вылучаны цокальная і фрызавая часткі, гарызанталь-на ашаляваныя плоскасці сцен прарэзаны прамавугольнымі і арачнымі вокнамі.
    Свята-Пакроўская царква ў в. Акцябр. Знаходзіцца на ўскраіне вёскі. Пабудавана ў 1937 г.
    Развітую  і шматпланавую аб'ёмна-пра-сторавую кампазіцыю храма складаюць цэнтрычна-крыжовы  зруб малітоўнай залы, 5-гранная апсіда з партатыўнымі бакавымі рызніцамі, далучаны праз трапезную пры-твор-званіца. Званіца вырашана высокім шатровым васьмерыком і разам з 8-гранным шатровым барабанам з макаўкай над цэнтральным аб'ёмам дамінуе ў сілуэце храма. Грані-прыдзелы асноўнага зруба і бабінца завершаны 3-вугольнымі франто-намі. Гарызантальна ашаляваныя сцены прарэзаны адзінарнымі і здвоенымі прама-вугольнымі вокнамі, фланкіраванымі вер-тыкальнымі брусамі-сцяжкамі. У інтэр'е-ры пануе падкупальная прастора светла-вога барабана, абапёртага праз складаную сістэму ветразяў на сцены цэнтральнага
и т.д.................


Перейти к полному тексту работы


Скачать работу с онлайн повышением уникальности до 90% по antiplagiat.ru, etxt.ru или advego.ru


Смотреть полный текст работы бесплатно


Смотреть похожие работы


* Примечание. Уникальность работы указана на дату публикации, текущее значение может отличаться от указанного.