На бирже курсовых и дипломных проектов можно найти образцы готовых работ или получить помощь в написании уникальных курсовых работ, дипломов, лабораторных работ, контрольных работ, диссертаций, рефератов. Так же вы мажете самостоятельно повысить уникальность своей работы для прохождения проверки на плагиат всего за несколько минут.

ЛИЧНЫЙ КАБИНЕТ 

 

Здравствуйте гость!

 

Логин:

Пароль:

 

Запомнить

 

 

Забыли пароль? Регистрация

Повышение уникальности

Предлагаем нашим посетителям воспользоваться бесплатным программным обеспечением «StudentHelp», которое позволит вам всего за несколько минут, выполнить повышение уникальности любого файла в формате MS Word. После такого повышения уникальности, ваша работа легко пройдете проверку в системах антиплагиат вуз, antiplagiat.ru, etxt.ru или advego.ru. Программа «StudentHelp» работает по уникальной технологии и при повышении уникальности не вставляет в текст скрытых символов, и даже если препод скопирует текст в блокнот – не увидит ни каких отличий от текста в Word файле.

Результат поиска


Наименование:


контрольная работа Основные тенденции социально-экономического и политического развития Беларуси в 50-60-я года 20 века

Информация:

Тип работы: контрольная работа. Добавлен: 25.09.2012. Сдан: 2011. Страниц: 6. Уникальность по antiplagiat.ru: < 30%

Описание (план):


ТЭМА 40. АСНОЎНЫЯ ТЭНДЭНЦЫІ  САЦЫЯЛЬНА-ЭКАНАМІЧНАГА
І ПАЛІТЫЧНАГА РАЗВІЦЦЯ БЕЛАРУСІ Ў 50–60-я  ГАДЫ ХХ ст. 
 

План 

1. Уплыў навукова-тэхнічнай рэвалюцыі на развіццё рэспублікі. Спробы
паскарэння  навукова-тэхнічнага прагрэсу ў прамысловасці  і сельскай гаспадарцы ў 50-я гады. 

2. Пачатак эканамічнай рэформы 60-х гадоў, яе асноўныя накірункі ў БССР. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

АСНОЎНЫЯ  ТЭНДЭНЦЫІ САЦЫЯЛЬНА-ЭКАНАМІЧНАГА
І ПАЛІТЫЧНАГА РАЗВІЦЦЯ БЕЛАРУСІ Ў 50–60-я  ГАДЫ ХХ ст. 

  Для сацыяльна-эканамiчнага развщця Беларусi гэтага перыяду характэрны дзве асаблiвасцi: спробы рэфармiравання эканамгчнай ыстэмы краты ў 50-60-я гады i паступовае запавольванне тэмпаў сацыялъна-эканамiчнага развщця ў 70—80-я гады. Належыць падкрэслiць, што прамысловасць Беларусi ў пачатку 50-х гадоў дасягнула значных поспехаў. Было пабудавана каля 150 новых буйных прадпрыемстваў, у тым лiку мiнскiя падшыпнiкавы i гадзiннiкавы заводы, завод абагравальнага абсталявання, Аршанскi завод швейных машын, Вiцебская шаўкаткацкая фабрыка, Мiнскi камвольны камбшат. За пятую пяцiгодку прадукцыя машынабудавання павялiчылася ў 5,4 раза i склала амаль 1/4 усей валавой прадукцыi прамысловасцi. Вытворчасць электраэнергii i цеплаэнергii павялiчылася амаль у 3 разы, выпуск хiмiчнай i гума-азбеставай прамысловасцi - у 3,7 раза.
Навейшым  тэхналагiчным абсталяванцем, у тым лiку агрэгатнымi станкамi, шматшпiндэльнымi свiдравальнымi галоўкамi i высока-прадукцыйнымi прыстасаваннямi, папоўнiлiся гiганты беларускай iндустрыi — аўтамабiльны, трактарны, мотавеласiпедны, падшыпнiкавы i iншыя заводы. Да сярэдзiны 50-х гадоў быў дасягнуты высокi ўзровень механiзацыi торфаздабычы, што дало магчымасць здабываць торф фрэзерным спосабам. У прамысловасцi будаўнiчых матэрыялаў быў асвоены выраб сценавых блокаў, зборных жалезабетонных канструкцый i дэталяў, што з'явiлася пачаткам пераводу будаўнiтва на iндустрыяльны метад. Швейная вытворчасць поўнасцю перайшла на механiчны прывод. Механiчныя канвееры, паточныя метады ўкаранялiся ў лёгкай i харчовай прамысловасцi.
      Была  зроблена першая спроба рэфармiравання эканомiкi ў краiне, пачатак якой паклалi пастановы КПСС i ўрада СССР, прынятыя ў 1953-1955 гг. Яны вызначылi пераход да пашырэння тэхнiчнага прагрэсу ў вытворчасцi. У гэтыя працэсы была ўключана i эканомiка Беларусi.
      Прамысловае будаўнiцтва ў 50-я гады вялося ва ўмовах паскоранай навукова-тэхнiчнай рэвалюцыi. На падставе пастановы лiпеньскага (1955) Пленума ЦК КПСС у рэспублiцы абнаўлялiся i мадэрнiзавалiся асноўныя вытворчыя фонды, удасканальвалася тэхнiчнае аснашчэнне, старая тэхнiка замянялася новай. За 1955-1958 гг. на прадпрыемствах рэспублкi было ўстаноўлена каля 200 паточных лiнiй, больш за 1000 адзiнак новага i мадэрнiзаванага абсталявання. Да 1961 г. было мадэрнiзавана 3544 металарэзныя станкi i кузнечна-прэсавыя агрэгаты, устаноўлена звыш 500 аўтаматычных, паўаўтаматычных, механiзаваных паточных канвеерных лiнiй, тысячы аўтаматаў i паўаўтаматаў.
      У вынiку ў 1960 г. агульны аб'ём прадукцыi прамысловасцi БССР павялiчыўся ў адносiнах да 1940 г. у 4,2 раза, а машынабудавання i металаапрацоўкi - у 2,2 раза, настолькi ж хiмiчнай i нафтахiмiчнай прамысловасцi, электраэнергетыкi — у 10 разоў. Былi ўведзены ў строй новыя буйныя прадпрыемствы: Беларускi аўтазавод у Жодзiне, палiграфiчны камбiнат i завод аўтаматычных лаiнiй у Мiнску, Васiлевiцкая ДРЭС, а ўсяго за 1956-1960 гг. - 157 буйных прадпрыемстваў. Удзельная вага прамысловасцi ў валавым грамадскiм прадукце рэспублiкi ў 1960 г. дасягнула 52 % - у 4 разы больш, чым у даваенныя гады. Такiм чынам, рэспублiка з аграрна-iндустрыяльнай ператварылася ў iндустрыяльную.
      Быў узяты курс на актыўнае супрацоўнiцтва навукi з вытворчасцю. Вучоныя АН БССР, ВНУ i iншых навукова-даследчых устаноў аказвалi прадпрыемствам канкрэтную дапамогу па пытаннях укаранення навейшых дасягненняў навукi i тэхнiкi. Напрыклад, супрацоўнiкi фiзiка-тэхнiчнага iнстытута АН БССР на аўтамабiльным заводзе ўкаранялi новую тэхналогiю i тэрмахiмiчны рэжым апрацоўкi дэталяў аўтамабiляў, якiя толькi ў 1950—1954 гг. далi эканомiю каля 10 млн р.
      У сваiм развiццi прамысловасць Беларусi абапiралася на iндустрыяльную магутнасць усей краiны. 3 Масквы, Ленiнграда, прамысловых цэнтраў Паволжа, Урала рэспублша атрымлхвала розныя в!ды прамысловага абсталявання 1 машын, а таксама сталь, чыгун, вугаль, нафту, рэйкi, трубы, прадукцыю чорнай металургii i шмат iншага.
      Вялiкую дапамогу кадрамi, асаблiва для новых галiн прамысловасцi i буйных прадпрыемстваў Беларусi, аказвалi ўсе саюзныя рэспублiкi. На будаўнiцтва шахт у Салiгорску прыехалi спецыялiсты i рабочыя-шахцёры з Падмаскоўя, Урала, Данбаса, Казахстана, Сiбiры. У разведцы i асваеннi прамысловай здабычы нафты на беларускай зямлi вялiкую падтрымку аказвалi спецыялiсты — нафтавiкi Башкiрыi i Украiны. На новабудоўлях Наваполацка i Салiгорска працавалi прадстаўнiкi 20 нацыянальнасцей, Новалукомля — 16, Васiлевiцкай ДРЭС - 12. Шматнацыянальны калектыў узводзiў аўтазавод у Жодзiне.
      Паспяховае  прамысловае будаўнiцтва ў 50-я гады дазволiла асвоiць выпуск новых вiдаў прадукцыi. Мiнскi аўтамабiльны завод пачаў выпуск 25-тонных самазвалаў МАЗ-525, 7-тонных аўтамабiляў МАЗ-200, лесавозаў МАЗ-501 i аўтапрычэпаў. У 1957 г. аўтазаводцы стварылi першы ўзор 40-тоннага самазвала, якi на Сусветнай выставе ў Бруселi ў 1958 г. атрымаў вышэйшы прыз. На Магiлёускiм металургiчным заводзе iмя А.Ф.Мяснiкова ў 1957 г. быў выпушчаны першы беларускi пракат. Новая прадукцыя з'явшася на многiх iншых прадпрыемствах.
      Паколькi магчымасцi экстэнсiўнага росту прамысловасцI рэспублкi на аснове пераважнага паглыблення iндустрыялiзацыi да пачатку 60-х гадоў не былi вычарпаны, тэмпы яе развiцця на наступным этапе заставалiся дастаткова высокiмi. У першай палове 60-х гадоў увайшлi ў строй 300 буйных прамысловых прадпрыемстваў, у тым лiку Светлагорскi баваўняны i Бабруйскi скураны камбiнаты, Бярозаўская ДРЭС i iнш.
      У вынiку капiтальнага будаўнiцтва i тэхнiчнага пераўзбраення прамысловасцi i транспарту адбыўся колькасны i ўкасны рост рабочага класа. У 1960 г. у параўнаннi з 1950 г. колькасць рабочых i служачых у народнай гаспадарцы рэспублкi павялiчылася амаль у 2 разы. Вырасла i канцэнтрацыя рабочай сiлы на буйных прадпрыемствах, асаблiва ў машынабудаўнiчай, энергетычнай, хiмiчнай i некаторых iншых галiнах. Хуткiмi тэмпамi павялiчвалася насельнiцтва Мiнска, Брэста, Гомеля, Баранавiч, Маладзечна, на карце рэспублкi з'явiлiся новыя гарады — Наваполацк, Салiгорск, Светлагорск.
      Разам з тым жыццё патрабавала пераводу прамысловасцi i iншых галiн народнай гаспадаркi на новы тэхнiчны ўзровень. Ва ўсiх галiнах пераважным заставалася экстэнсiўнае развiццё. У асобных галiнах былi занiжаны тэмпы тэхнiчнага пераўзбраення, марудна асвойвалася новая тэхнiка i перадавая тэхналогiя. На шматлiкiх прадпрыемствах вялiкае месца займала ручная праца.
      Больш выразна спробы рэфармiраваць кiраванне эканомiкай праявiлiся ў 50-я гады ў сельскай гаспадарцы. Тут сiтуацыя заставалася складанай, таму што асноўныя сродкi i рэсурсы накiроўвалiся на аднаўленне цяжкай прамысловасцi, iншых галiн народнай гаспадаркi. I зноў гэта рабiлася ў значнай ступенi за кошт працы людзей, у першую чаргу сялянства. У большасцi калгасаў рэспублiкi выключна нiзка аплачвалася праца калгаснiкаў. На кожны праца-дзень (за год 150-200) яны атрымлiвалi ад 50 да 100 г збожжа, у асобных калгасах выдавалася невялiкая колькасць бульбы, часам корм для жывёлы. Галоўнай жыццёвай крынiцай з'яўляўся прысядзiбны ўчастак (0,3—0,5 га). Акрамя высокiх абавязковых дзяржаўных паставак калгаснiкi плацiлi падаткi за пладовыя дрэвы, штогод выплачвалi прымусовую пазыку.
      Сур'ёзныя  недахопы мелiся ў кiраўнiцтве калгасамi i саўгасамi. Жнiвеньская сесiя (1953) Вярхоўнага Савета СССР i вераснёўскi (1953) Пленум ЦК КПСС прынялi рашэннi, накiраваныя на ўздым сельскай гаспадаркi. Упершыню былi вызначаны меры па эканамiчным умацаваннi сельскагаспадарчай вытворчасцi, пашырэннi самастойнасцi калгасаў i саўгасаў, матэрыяльнай зацiкауленасцi сялян. У вынiку значна ўзмацнiлася матэрыяльна-тэхнiчная база сельскай гаспадаркi, аб чым сведчыць таблiца: 

  Вiд машын, тыс. 1953 г.       1958 г.
  Трактары   33,6       51,3
  Камбайны   7,8       11,5
Грузавыя  аутамабiлi  10,2       27
 
      У канцы 1955 г. у БССР налiчвалася 650 сельскiх электрастанцый, узраслi вытворчыя сiлы сельскай гаспадаркi. Гэта дазволiла спынiць спад прадукцыйнасцi працы i перайсцi да паступовага нарошчвання аб'ёмаў вытворчасцi. Некалькi павысiлася ўраджайнасць сельскагаспадарчых культур. Высокiя i ўстойлiвыя ўраджаi атрымлiвалi калгасы "Рассвет" Кiраўскага, iмя М.Гастэлы Мiнскага, "Камiнтэрн" Магiлёўскага, "Шлях да камунiзму" i "Бальшавiк" Сенненскага, "Перамога" Талочынскага раёнаў i iнш. У 1955 г. у параўнаннi з 1953 г. нарыхтоўкi мяса ў рэспублiцы павялiчылiся на 50 тыс. т, малака — на 123 тыс. т, яек — на 41,3 млн шт.
      Не  засталася Беларуская ССР у баку ад асваення цалiнных i абложных зямель, якое пачалося з 1954 г.: рэспублiка пастаўляла машыны, абсталяванне, будаўнiчыя матэрыялы i г.д. Але галоўнае — на заклiк пачаць асваенне цалiны адгукнулiся тысячы маладых людзей, якiя справядлiва лiчылi, што дапамагаюць краiне вырашаць вельмi важную збожжавую праблему. Ужо ў 1954-1955 гг. на цалiну прыехалi 20,5 тыс. юнакоў i дзяўчат з Беларусi. Усяго ж за 1954-1960 гг. на ўборку цалiннага ўраджаю выехала 60 тыс. чалавек. Перасяленцы з Беларусi стварылi 24 саўгасы.
      Значныя зрухi ў сельскай гаспадарцы адбылiся ў канцы 50-х гадоў. Да 1960 г. вытворчасць мяса i малака ў рэспублiцы ў параўнаннi з 1953 г. павялiчылася на 70 %, валавы збор збожжа - на 36 %. Але гэты ўзровень быў нiжэй таго, якi вызначаўся, i не забяспечваў патрэб рэспублiкi.
      Разам з тым з канца 50-х гадоў у практыцы кiравання сельскай гаспадаркай краiны ўсе больш пачалi браць верх адмiнiстрацыйныя меры, да таго ж валявога, суб'ектыўнага характеру, што адбiвалася, хаця мягчэй, чым у краiне, на развiццi аграрнага сектара рэспублiкi.
      У 50-я гады ў краiне ўзнiкла новая эканамiчная сiтуацыя. Сутнасць яе ў наступным: значка павялiчылiся маштабы эканомiкi, змянiлася яе структура ў сувязi з навукова-тэхнiчнай рэвалюцыяй, якая мела месца ва ўсiм свеце, адбылiся пэўныя зрухi ў кадравым патэнцыяле (iх колькасцi, расстаноўцы). Гэта прывяло да таго, што стары гаспадарчы механiзм усе мацней стрымлiваў тэхнiчную пераўзброенасць, тэхнiчны прагрэс. У вынiку склалася сур'ёзная супярэчнасць мiж дасягнутым узроўнем развiцця вытворчасцi i магчымасцямi НТР, з аднаго боку, i формамi i метадамi кiравання, старым гаспадарчым механiзмам — з другога. Усе мацней выяўлялася празмерная цэнтралiзацыя кiравання, камандна-адмiнiстрацыйныя метады ахапiлi ўсе звёны эканомiкi, спрыялi бюракратызму, скоўвалi iнiцыятыву мас. Усе гэта мела месца i ў БССР.
      Акрамя  таго, да гэтага часу шлях экстэнсiўнага развiцця нашай эканомiкi вычарпаў у асноўным свае магчымасцi, усе мацней нарастала неабходнасць iнтэнсiфiкацыi. Меры, прынятыя ў 50-я гады, не знялi гэтых супярэчнасцей.
      Не  апраўдалi сябе i неабгрунтаваныя, неабдуманыя перабудовы ў кiраваннi. У 1957 г. была ўведзена, па сутнасцi, тэрытарыяльная сiстэма кiравання эканомiкай — саўнаргасы. У БССР, у прыватнасцi, быў утвораны адзiн эканамiчны раён i лiквiдаваны дзевяць мiнiстэрстваў. Для кiравання саюзна-рэспублiканскай прамысловасцю i буда ўнiцтвам быў утвораны Савет народнай гаспддаркi БССР, падпарадкаваны Савету Мнiстраў рэспублiкi.
       Усе гэта рабiлася, каб наблiзiць кiраўнiцтва да вытворчасцi. На справе ж адбыўся разрыў гаспадарчых сувязей i адносiн, а парадак планавання i матэрыяльнага стымулявання застаўся ранейшым.
      У такiх умовах была зроблена другая спроба рэфармiравання кiравання эканомжай. У сакавжу 1965 г. на Пленуме ЦК КПСС было разгледжана пытанне "Аб неадкладных мерах па далейшым развiццi сельскай гаспадаркi СССР", у вераснi - "Аб паляпшэннi кiравання прамысловасцю, удасканаленнi планавання i ўзмацненнi эканамiчнага стымулявання прамысловай вытворчасцi". Меры, якiя ажыццяўлялiся на аснове рашэнняў вераснёўскага (1965) Пленума ЦК КПСС, назвалi эканамiчнай рэформай. Яна забяспечыла несумненны прагрэс, таму што павялiчыла значнасць дзяржразлiковых стымулаў i некалькi пашырыла правы прадпрыемстваў, iх самастойнасць. Разам з тым прагрэс гэты быў абмежаваны, перш-наперш таму, што не змянялiся эканамiчныя адносiны -ўдасканаленнi iшлi галоўным чынам па лiнii больш дакладнага складання планаў, больш дакладнай адзнакi iх выканання. Ужо гэтыя абставiны, не кажучы аб менш важных, пусцiлi рэформу пад адхон.
      Рэформа 1965 г. уключала пераход ад тэрытарыяльных прынцыпаў кiравання да галiновых. Замест лiквiдаванага рэспублшканскага Саўнаргаса ў БССР быў створаны шэраг саюзна-рэспублiканскiх мiнiстэрстваў  (лёгкай, харчовай, мясной i малочнай, цэлюлозна-папяровай i дрэваапрацоўчай прамысловасцi, прамысловасцi будаўнiчых матэрыялаў).
      Перавод прадпрыемстваў на новыя ўмовы ў масавым парадку ажьщцяўляўся ў другой палове 60-х гадоў. Спачатку дасягненнi былi больш значнымi, чым у далейшым. Гэта тлумачыцца тым, што першыя поспехi былi дасягнуты ў асноўным за кошт выкарыстання павярхоўных рэзерваў — больш рацыянальнага спажывання рэсурсаў, памяншэння безгаспадарчасцi, павелiчэння ўзроўню адзiнай тэхшчнай i арганiзацыйнай палiтыкi ў галiнах народнай гаспадаркi.
      Некатораму ўздыму сельскай гаспадаркi спрыяла правядзенне ў адпаведнасцi з рашэннямi сакавiцкага (1965) Пленума ЦК КПСС такшх мер, як давядзенне цвёрдых планаў дзяржаўных закупак прадуктаў, павелiчэння закупачных цэн на iх, спiсанне запазычанасцi з калгасаў, правядзенне мелiярацыi зямлi за кошт дзяржавы, права калгасаў i саўгасаў ствараць падсобныя промыслы, устанаўленне гарантаванай аплаты працы калгаснiкаў, увядзенне iх пенсiйнага забеспячэння, удакладненне аплаты некаторых найболыш квалiфiкаваных катэгорый работнiкаў, умацаванне падсобных гаспадарак i iнш.
      Спробы  выкарыстаць эканамiчныя стымулы i павялiчыць матэрыяльную зацiкаўленасць працаўнiкоў вёскi, пашырыць эканамiчную самастойнасць калгасаў i саўгасаў мелi прагрэсiўны характар. Яны далi дастаткова высокiя вынiкi. Аб гэтым сведчаць звесткi аб выкананнi восьмай пяцiгодкi.
      У БССР рэформа прывяла да некаторага паляпшэння працы прамысловых прадпрыемстваў i ўсей гаспадарчай дзейнасцi. Аб'ём прадукцыi прамысловасцi павялiчыўся на 79 % замест 70 па плану. На 39 % павялiчылася прадукцыйнасць працы. Было пабудавана звыш 50 буйных прадпрыемстваў.
      Рост  прамысловай вытворчасцi суправаджаўся павелiчэннем яго тэхнiчнага ўзроўню — за пяць гадоў колькасць паточных i аўтаматычных лiнiй узрасла больш чым у 2 разы, значна павялiчылася колькасць комплексна-механiзаваных i аўтаматызаваных вытворчасцей.
      Мiж тым рэформа як бы прыпынiлася пасярэдзiне, на ўзроўнi прадпрыемства: яна не дайшла да кожнага рабочага месца, не закранула верхнi эталон кiравання. Рэформа не суправаджалася рэфармiраваннем палiтычнай сiстэмы, дэмакратызацыяй, развiццём галоснасцi. Гэта звузiла яе рамкi, намечаныя пераўтварэннi не сталi неабарачальнымi. Больш таго, з сярэдзiны 60-х гадоў працэс дэмакратызацыi грамадскага жыцця стаў паступова згортвацца, пачалi ўзмацняцца сiлы бюракратычнага кансерватызму.
             
      50—80-я  гады з'яўляюцца часам станаўлення i развiцця хiмiчнай, горнахiмiчнай i нафтаперапрацоўчай прамысловасцi ў Беларусi. На сыравiне Старобiнскага радовiшча калiйных i каменнай солей у Салiгорску працавалi Першы калiйны камбiнат (1-е рудаўпраўленне), пабудаваны ў 1958—1964 гг., Другi калiйны камбiнат (2-е рудаўпраўленне), пабудаваны ў 1961-1967 гг. i Трэдi калiйны камбiнат (3-е рудаўпраўленне), пабудаваны ў 1964-1970 гг. У склад кожнага рудаўпраўлення ўваходзiлi руднiк, сiльвiнiтавая абагачальная фабрыка i цэх грануляцыi. У 1971 г. пачалося будаўнiцтва Чацвёртага калiнага камбiната (4-га рудаўпраўлення). На базе дзеючых калiйных камбiнатаў у 1971 г. быў створаны адзiны Беларусi калiйны камбiнат iмя 50-годдзя СССР (пазней вытворчае аб'яднанне "Беларуськалiй"). У 1960 г. пачалося будаўнiцтва Гродзенскага азотна-тукавага завода, якi праз чатыры гады выдаў першую прадукцыю — грануляваную амiячную салетру. У 1970 г. на базе азотна-тукавага i капралактамавага заводаў быў створаны Гродзенскi хiмiчны камбiнат iмя С.В.Прытыцкага (пазней вытворчае аб'яднанне "Азот").
      Да  будаўнiцтва Гомельскага
      хiмiчнага завода прыступiлi ў 1963 г., а у 1966 г. была ўжо ўведзена ў эксплуатацыю вытворчасць сернай кiслаты, у 1968 г. — двайнога грануляванага суперфасфату, у 1971 г. — канцэнтраваных складаных i змешаных тукаў.
      У 1965 г. будаўнiкi прыступiлi да стварэння Магiлёўскага камбiната сiнтэтычнага валакна (пазней вытворчае аб'яднанне "Хiмвалакно"). У 1968 г. было атрымана полiэфiрнае валакно лаўсан, у 1970 г. уступiла ў строй першая чарга штапельнай вытворчасцi, у 1971 г. — другая чарга вытворчасцi комплексных нiтак тэхнiчнага прызначэння. Камбiнат выпускаў таксама высокааб'ёмную пражу сярэдняй трываласцi i нiткi сярэдняй трываласцi тэкстыльнага прызначэння.
      Горадам беларускiх хiмiкаў з'яўляецца Наваполацк. У 1964 г. тут пачалося будаўннiтва Полацкага хiмiчнага камбiната (пазней вытворчае аб'яднанне "Палiмiр"). 4 лютага 1968 г. быў атрыманы першы беларускi полiэтылен. У гэтым жа годзе камбiнату нададзена iмя 50-годдзя Беларускай ССР. У 1972 г. была пушчана 2-я чарга па вытворчасцi нiтрылу акрылавай кiслаты i на яго аснове пачаўся выраб нiтрону. У 1974 г. была асвоена вытворчасць алефiнаў — устаноўка ЭП-60 i ўстановка "Палiмiр-50" па вырабу полiэтылену.
      50—80-я  гады — час бурнага развiцця радыётэхнiчнай I радыёэлектроннай прамысловасцi, прадпрыемстваў абароннага комплексу. У 1957 г. на базе першынца радыётэхнiчнай прамысловасцi Беларусi - Мiнскага радыёзавода (у лiстападзе 1940 г. выпусцiў першыя радыёпрыёмнiкi i рэпрадуктары) быў створаны прыборабудаўнiчы завод iмя У.I.Ленiна (з 1972 г. базавае прадпрыемства Мiнскага вытворчага аб'яднання iмя У.I.Ленiна).
      i авiяцыйную тапаграфiчную i спектразанальную фотаздымачную апаратуру, фотаграмметрычныя комплексы, прыборы навядзення па лазернаму полю, тэлескапiчныя прыборы назiрання, гiрастабiлiзаваныя прыцэлы для бранятанкавай тэхнiкi, прыцэлы для стралковага ўзбраення, прыборы начнога бачання (з iнфрачырвонай лазернай падсветкай), бiноклi з гiрастаб
и т.д.................


Перейти к полному тексту работы


Скачать работу с онлайн повышением уникальности до 90% по antiplagiat.ru, etxt.ru или advego.ru


Смотреть полный текст работы бесплатно


Смотреть похожие работы


* Примечание. Уникальность работы указана на дату публикации, текущее значение может отличаться от указанного.